نحوه انتخاب و استفاده از باتوم کوهنوردی

باتوم و چوب کوهپیمایی برای بسیاری از افرادی که پیاده روی، کوهپیمایی، کوله گردی و اسکی روی برف می کنند لوازم استانداری هستند. علت آن ساده است: این لوازم موجب بهبود پایداری شما می شوند و از شما حمایت می کنند.

برای اینکه بهره بیشتری از باتوم یا چوب کوهپیمایی ببرید از مراحل زیر پیروی کنید:

۱.      تکی یا جفتی؟

۲.      طول مناسب را پیدا کنید: وقتی نوک باتوم با زمین برخورد می کند زاویه خمیدگی آرنج شما باید ۹۰درجه باشد.

۳.      ویژگی های آن را انتخاب کنید: قابلیت تنظیم، تاشو بودن، جذب ضربه، وزن و مکانسیم قفل شدن (برای باتوم های قابل تنظیم) برخی از ویژگی هایی هستند که هنگام خرید شما را راهنمایی می کنند.

۴.      نحوه استفاده از باتوم را یاد بگیرید: با دانستن چند نکته کاربردی مانند نحوه استفاده از باتوم دور و بر موانع، شما را در مسیر نگاه خواهد داشت.

انواع باتوم

باتوم‌های پیاده روی: بصورت جفتی به فروش می رسند و همزمان با هم مورد استفاده قرار می گیرند، باتوم‌های پیاده‌روی پایداری شما را افزایش می دهند و فشار روی زانوهایتان را به هنگام کوهپیمایی و کوله گردی کاهش می دهند. اغلب آنها قابلیت تنظیم طول دارند و برخی از آن‌ها دارای فنرهای داخلی هستند که ضربه‌ها را جذب می کنند.

چوب کوهنوردی: گاها چوب پیاده‌روی یا چوب سفر نامیده می شوند و تک عصایی است که وقتی روی مسیرهای نسبتا هموار با کوله کوچک یا بدون کوله حرکت می کنید مورد استفاده قرار می گیرند. چوب کوهنوردی قابل تنظیم است و برخی از آن‌ها داری ویژگی جذب ضربه هستند.

طول باتوم

طول مناسب طولی است که وقتی نوک باتوم را روی زمین و در نزدیکی پایتان قرار می دهید آرنج‌های شما با زاویه ۹۰ درجه خم شوند. بسیاری از باتوم‌ها دارای قابلیت تنظیم در طول هستند که رسیدن به زاویه ۹۰ درجه را راحت می کند. با این حال برخی از باتوم‌ها دارای سایز مشخص یا محدوده‌ای از سایزها هستند. از راهنمای زیر برای پیدا کردن سایز باتوم درست استفاده کنید:

برای باتوم های با قابلیت تنظیم طول:

اگر بلندتر از ۱۸۳ سانتی‌متر هستنید باتومی انتخاب کنید که دارای ماکسیمم طول ۱۳۰ سانتی‌متر  باشد.

اگر کوتاه تر از ۱۸۳ سانتی‌متر هستید، اغلب باتوم‌های قابل تنظیم برای شما کار خواهند کرد.

تنظیم طول باتوم

در نظر داشته باشید باتومی که طول آن به خوبی تنظیم نشده باشد موجب ایجاد درد در بازوها، شانه‌ها، پشت و گردن شما خواهد شد.

برای کوهپیمایی روی سطح هموار، طوری طول را تنظیم کنید که وقتی نوک باتوم را روی زمین و در نزدیکی پایتان قرار می دهید زاویه خمیدگی ۹۰ درجه در آرنجتان ایجاد شود. این طول برای تقریبا کل کوهپیمایی شما مناسب است.

اگر باتوم شما دارای سه بخش است، ابتدا تنظیمات در بالاترین بخش، سپس در بخش میانی و در آخر در بخش پایینی انجام دهید طوری که آرنجتان در زاویه درست قرار گیرد. اگر حین کوهپیمایی نیاز به تنظیم مجدد داشتید، فقط بخش بالایی را تنظیم کنید.

در سربالایی‌های طولانی، هر باتوم را به اندازه ۵ تا ۱۰ سانتی متر کوتاه کنید. با افزایش شیب باتوم را کوتاه‌تر کنید. باتوم باید به شما در حرکت کردن کمک کند و موجب خستگی و درد ناحیه شانه نشود، شما نباید احساس کنید شانه‌های شما در وضعیت غیر طبیعی قرار گرفته‌اند، موقعیت تحت فشار یا کشیدگی به سمت بالا به سمت بندهای کوله. اگر اینطور است شما باید باتوم‌ها را کوتاه‌تر کنید.

برای مسیرهای سرپایینی طولانی، هر باتوم را حدود ۵ تا ۱۰ سانتی‌متر نسبت به مسیر مسطح بلندتر کنید. با این کار بدن شما برای تعادل بهتر در وضعیت صاف‌تری قرار می‌گیرد.

دیگر ملاحظات استفاده از باتوم:

بند مچ: عموما کوهپیمایان از بند مچ به روش ناصحیح استفاده می کنند. برای استفاده صحیح از آن‌ها دست خود را از زیر وارد بند کنید و سپس دست را پایین آورده و دسته ی باتوم را بگیرید. این تکنیک از مچ و پاشنه دست شما محافظت می کند و اجازه می دهد دستتان در وضعیت راحتی روی دسته قرار گیرد.

شما می توانید طول بند را طوری تنظیم کنید که هر وقت لازم بود استراحت کنید یا چیزی بخورید به راحتی دستتان از آن خارج شود و مجددا روی آن قرار گیرد.

توجه داشته باشید که بسیاری از باتوم‌ها دارای بند مچ مخصوص دست راست و چپ هستند و از سایش جلوگیری می‌کنند.

نکات استفاده از باتوم
تناوب باتوم و پاها

اغلب کوهپیمایان خیلی سریع روی ریتم صحیح حرکت مخالف پا و باتوم قرار می گیرند (پای راست، باتوم چپ، پای چپ، باتوم راست و …). اگر از این ریتم خارج شدید، به حرکت خود ادامه دهید و برای لحظاتی باتوم‌ها را از زمین جدا کنید و به حرکت صحیح برگردید. به مرور این حرکت کاملا طبیعی می شود و لازم نیست حتی به آن فکر کنید.

زمین گذاشتن جفتی

ممکن است بخواهید هر دو باتوم را بطور همزمان روی زمین قرار دهید و دو گام بردارید، مجددا هر دو باتوم را بلند کنید و ادامه دهید. این کار می تواند برای صعودهای با شیب تند یا سرازیری‌ها مفید باشد (هنگامی که شما برای حفظ تعادل بیشتر نیاز دارید هر دو باتوم روی زمین باشد).

راه رفتن طبیعی

وقتی از باتوم استفاده می کنید بهترین کار این است که بطور طبیعی راه بروید و تاب خوردن بازو طوری باشد که انگار باتوم در دستانتان نیست. ممکن است باتوم کمی پشت شما زاویه دار شود بنابراین می توانید وقتی آن ها را روی زمین قرار می دهد برای اینکه به حرکت به سمت جلو کمک کنید آن ها را فشار دهید.

عبور از موانع

به هنگام روبرویی با موانع، باتوم می تواند بسیار یاری رسان باشد.

عبور از رودخانه و جریان آب: باتوم بیشترین پایداری را به هنگام عبور شما از آب به شما ارائه می کند. قبل از این که به سمت جلو حرکت کنید مطمئن شوید هر وقت باتوم را روی زمین می گذارید جای آن ایمن است. اگر عمق آب زیاد است، طول باتوم را زیاد کنید.

گودال: می‌توانید با استفاده از باتوم دور و بر آن مانور دهید یا با قرار دادن هر دو باتوم در سمت دیگر گودال از روی آن بپرید.

سنگ‌های بزرگ: برای بالارفتن و عبور از سنگ‌های بزرگ باتوم شما را به خوبی هول می دهد. به این منظور، هر دو باتوم را روی زمین قرار دهید و همزمان با گام برداشتن روی سنگ، باتوم‌ها را فشار دهید تا شما را روی سنگ ببرد.

کنده‌ها: برای عبور از کنده‌ها، باتوم‌ها را روی زمین قرار دهید و از آن‌ها برای حفظ تعادل استفاده کنید. اگر برای عبور از آب روی کنده راه می روید، می توانید با قرار دادن باتوم‌ها در طرفین برای حفظ تعادل بیشتر از آن‌ها استفاده کنید.

ویدئو: چگونه باتوم کوهنوردی انتخاب کنیم؟