چگونه دوچرخه انتخاب کنیم؟

برای خرید دوچرخه جدید در فروشگاه هستید؟ سه نکته اصلی در انتخاب وجود دارد:

نوع دوچرخه: نوع مناسب دوچرخه برای شما عمدتا به این وابسته هست که برنامه شما برای دوچرخه‌سواری در چه مکانی است.

اجزاء و ویژگی‌های دوچرخه: چیزهایی مثل سیستم کمک‌فنر، دنده‌ها و ترمزها تعیین کننده عملکرد دوچرخه هستند.

اندازه دوچرخه: بعد از این که جست‌وجوی خود را از نظر نوع دوچرخه و اجزاء و ویژگی‌های آن محدود کردید و دوچرخه مورد نظرتان را انتخاب کردید، بسیار مهم است که مطمئن شوید اندازه دوچرخه برای شما مناسب است.

ویدئو: اصول اولیه انتخاب دوچرخه

 
انواع دوچرخه

برای اینکه متوجه شوید چه نوع دوچرخه‌ای برای شما مناسب است، ابتدا باید در نظر بگیرید که می‌خواهید کجا دوچرخه‌سواری کنید: روی سنگفرش و خیابان، مسیرهای خاکی یا هر دو. برخی دوچرخه‌ها برای دوچرخه‌سواری روی سطوح خاصی ساخته شده‌اند، در حالیکه برخی دیگر به اندازه کافی تطبیق‌پذیر هستند و با تغییر سریع لاستیک، می‌توانید برای دوچرخه‌سواری در بیشتر از یک نوع مسیر از آن استفاده کنید.

نوع دوچرخهمناسب برای
دوچرخه جاده (شامل دوچرخه‌های سرعتی، استقامتی، سیکلوکراس و جهانگردی)سنگفرش و خیابان
دوچرخه کوهستان (شامل دوچرخه‌های ترِیال، کراس-کانتری و دوچرخه‌های تمام کوهستان)مسیرهای ناهموار و جاده‌های سنگی
دوچرخه هیبریدیسنگفرش و خیابان یا مسیرهای ناهموار و جاده‌های سنگی
دوچرخه اختصاصی (شامل دوچرخه کروزر، کارگو، الکتریکی و تاشو)سنگفرش و خیابان
دوچرخه جاده

دوچرخه‌های جاده برای استفاده‌های مسیرهای متعددی خوب هستند، شامل دوچرخه‌سواری برای تناسب اندام، رفت و آمد، دوچرخه‌سواری مسافت‌های طولانی و رویدادها، تور و مسابقه. این دوچرخه‌ها معمولا فرمان‌های سبک‌وزنی دارند که  به شکل منحنی رو به پایین هستند و شما را در حالت ایرودینامیک قرار می‌دهند و اگر قصد داشته باشید با سرعت بروید یا نگران انتقال کارآمد انرژیتان به دوچرخه برای حرکت به سمت جلو هستید، این دوچرخه‌ها گزینه مناسبی هستند. همچنین نسبت به دوچرخه‌هایی که فرمان صاف دارند، تعداد بیشتری حالت‌های قرار گرفتن دست به هنگام دوچرخه‌سواری را برایتان فراهم می کنند. در نظر داشته باشید اگر انعطاف‌پذیری کمی دارید، حالت دوچرخه‌سواری ایرودینامیک این دوچرخه‌ها (خم شدن کمر) کشش بیشتری را در پشت شما ایجاد می‌کند.

دوچرخه‌های جاده دارای چند دسته اختصاصی هستند:

دوچرخه‌های مسابقه‌ای: این دوچرخه‌های سبک و ایرودینامیک برای سریع رفتن روی سطوح صاف و تپه‌های ممتد در یک مسابقه یا برای دوچرخه‌سواری گروهی با دوستان مناسب هستند. فریم آن‌ها معمولا از فیبر کربن یا آلومینیوم ساخته شده و دارای طراحی باریک هستند که تا جای ممکن سبک باشند. دوچرخه‌های مسابقه‌ای عموما دارای هندسه‌ی (ژئومتری) تهاجمی هستند و همین طراحی به آن‌ها اجازه می‌دهد سریعا بچرخند.

دوچرخه‌های استقامتی: این دوچرخه‌ها دارای بسیاری از ویژگی‌های عملکردی دوچرخه‌های مسابقه‌ای هستند اما با هندسه‌‌ای از فریم که شما را در حالت راحت‌تری برای سواری قرار می‌دهد. این دوچرخه‌ها معمولا لوله‌های جلویی -لوله‌ای که فرمان را به  دوشاخ متصل می‌کند- بلندتر، زاویه دید پایین‌تر و لوله‌های جلویی شیب‌دار دارند که فشار روی پشت و گردن را کاهش می‌دهد. آنها همچنین اغلب دارای ویژگی‌هایی مانند لاستیک‌های ضخیم‌تر برای تطبیق پذیری و سواری نرمتر و راحت تر هستند. برای آن دسته از افرادی که استایل سواری سر بالا را ترجیح می‌دهند، برخی دوچرخه‌های استقامتی دارای فرمان صاف هستند.

دوچرخه‌های سیکلوکراس: این دوچرخه‌ها سبک‌وزن هستند، با این‌حال برای شرایط شدید مسابقات سیکلوکراس به اندازه کافی بادوام هستند. اغلب دوچرخه‌های سیکلوکراس لاستیک‌های نیمه برجسته دارند تا چالش‌های زمین را مدیریت کنند.

دوچرخه‌های جهانگردی: این دوچرخه اصلاحات کمی روی طراحی دوچرخه‌های جاده مرسوم دارند که آن‌ها را برای تورهای دوچرخه‌سواری با مسافت طولانی مناسب می‌کند. این دسته با مطالعه فریم‌هایی که قادر به حمل بارهای سنگین روی باربند جلو و عقب باشند طراحی شده‌اند و دارای تعداد زیادی نقطه اتصال هستند بنابراین شما می‌توانید باربند، گلگیر، بطری آب، پمپ، چراغ و … را به آن متصل کنید. بسیاری از دوچرخه‌های جهانگردی دارای فاصله بین دو محور (فاصله بین توپی چرخ‌ها) بیشتری از دیگر انواع دوچرخه‌های جاده هستند و به مرکز جاذبه پایین‌تر گرایش دارند که این امر کنترل آن‌ها را ساده‌تر می‌کند. همچنین بسیاری از دوچرخه‌های جهانگردی دارای ترمزهای دیسکی هستند تا قدرت توقف هنگام حمل بارهای سنگین روی سطوح ناهموار بهتر باشد.

در میان دوچرخه‌های جهانگردی، دوچرخه‌های جهانگردی جاده‌ای و دوچرخه‌های جهانگردی ماجراجویی را می‌توانید پیدا کنید که با لاستیک‌هایی ضخیم یا نیمه برجسته برای جاده‌های سنگین مورد استفاده قرار می‌گیرند.

برای کسب دانش بیشتر درباره دوچرخه‌های جاده این مطلب را بخوانید: چگونه دوچرخه جاده انتخاب کنیم؟

دوچرخه کوهستان

طراحی شده با ویژگی‌های جذب ضربه و سیستم‌های ترمز بهتر، دوچرخه‌های کوهستان قابل بکارگیری در مسیرهای خاکی و سنگی و ریشه‌ای، روی برآمدگی‌ها و گودال‌هایی که در آن‌ها وجود دارد، است. این دوچرخه‌ها معمولا دارای دنده‌هایی پایین‌تر از اغلب دوچرخه‌های جاده هستند که این باعث می‌شود برای زمین‌های شیب‌دار بهتر مورد استفاده قرار گیرند.

دسته‌های مختلفی از دوچرخه کوهستان وجود دارد:

دوچرخه‌های ترِیال: این دوچرخه‌ها مسلما رایج‌ترین سبْک دوچرخه کوهستان هستند چرا که این دسته در هیچ نوع خاصی از مسابقات نیست. اگر شما علاقه‌مند به ملاقات با دوستان در ابتدای مسیر محلی و سواری‌ای شامل صعود و فرودها هستید، این سبک برای شما مناسب است. دوچرخه‌های این دسته تاکیدی یکسان روی جنبه‌های سرگرمی، کارایی و وزن کلی معقول دارند.

مشخصات نوعی: ۱۲۰ تا ۱۴۰ میلی‌متر فاصله حرکت (اندازه فشردگی کمک‌فنر(ها) هنگام اعمال نیرو)؛ زاویه لوله جلویی ۶۷ تا ۶۹ درجه (زاویه‌ای که لوله جلویی دوچرخه با زمین می‌سازد).

زاویه تندتر لوله جلویی معمولا نشانگر این است که دوچرخه سریع‌تر می‌چرخد و بهتر صعود می‌کند. زاویه کمتر معمولا نشانگر این است که دوچرخه در سرعت‌های بالاتر پایداری بهتری دارد ولی خوب صعود نمی‌کند.

دوچرخه‌های کراس‌کانتری: این سبک از دوچرخه بر دوچرخه‌سواری سریع با تاکید بر توانایی صعود دلالت دارد. فاصله‌ها از چند مایل تا بیشتر از ۲۵ مایل متفاوت هستند، و طراحی این دوچرخه‌ها روی کارایی و وزن کم تمرکز دارد. در صورتیکه قصد رقابت دارید یا دوچرخه‌سواری سرعتی برای مسیرهای محلی‌تان را دوست دارید این دوچرخه‌ها فوق‌العاده هستند.

مشخصات نوعی: ۸۰ تا ۱۰۰ میلی‌متر فاصله حرکت، زاویه لوله جلویی ۷۰ تا ۷۱ درجه.

دوچرخه‌های چاق: لاستیک‌های عریض‌تر از اندازه معمول، ۳/۷ تا بیشتر از ۵ اینچ، به این دوچرخه‌ها اجازه کشش فوق‌العاده را می‌دهد و برای راندن روی برف یا ماسه بهترین انتخاب هستند. لاستیک‌های عریض به شما در حین رکاب زدن زمین‌های ناهموار اطمینان خاطر می‌دهند.

دوچرخه‌های تمام  کوهستان: دوچرخه‌های تمام کوهستان بر اساس عملکرد مناسب به هنگام پایین آمدن از سطوح شیب‌دار و همچنین سبک بودن و چالاکی به هنگام بالا رفتن از سربالایی‌ها طراحی شده‌اند.

مشخصات نوعی: ۱۴۰ تا ۱۷۰ میلی‌متر فاصله حرکت؛ زاویه لوله جلویی ۶۵ تا ۶۸ درجه.

دوچرخه‌های دانهیل/کوهستان پارک: این دوچرخه‌ها عموما در پارک‌های دوچرخه‌سواری مرتفع رانده می‌شوند. دوچرخه‌های دانهیل بزرگ و بادوام هستند و دوچرخه‌سواران این رشته با توجه به اینکه با پرش، مسیرهای باریک، تخته سنگ‌ها و پلکان چوبی مواجه می‌شوند،  از کلاه‌های تمام رخ استفاده می‌کنند و لباس‌های ضربه‌گیر می‌پوشند.

مشخصات نوعی: ۱۷۰ تا بیشتر از ۲۰۰ میلی‌متر فاصله حرکت؛ زاویه لوله جلویی ۶۳ تا ۶۵ درجه.

برای کسب دانش بیشتر درباره دوچرخه‌های کوهستان این مطلب را بخوانید: چگونه دوچرخه کوهستان انتخاب کنیم؟

دوچرخه‌های هیبریدی

ترکیبی از طراحی دوچرخه‌های جاده، کوهستان و جهانگردی مورد استفاده قرار گرفته تا ویژگی‌های منحصر به فردی برای دوچرخه‌های هیبریدی ایجاد شود و این دوچرخه‌های همه کاره با گستره وسیعی از کاربردها مورد استفاده قرار گیرند. عموما، شما ترکیبی از لاستیک‌های سرعتی و باریک دوچرخه‌های جاده در ترکیب با سرعت بالای چرخش دوچرخه‌های کوهستان به اضافه راحتی حاصل از زین نرم و مخملی و حتی دوشاخه جاذب شوک را در این دوچرخه‌ها می‌بینید. این دوچرخه‌ها معمولا ترکیبی از میله صاف و سواری سربالا دارند تا زمانیکه در ترافیک دوچرخه‌سواری می‌کنید چشم‌انداز بهتری داشته باشید و راحت‌تر باشید. برخی از دوچرخه‌های هیبریدی مجهز به ترمزهای دیسکی هستند تا هنگام دوچرخه‌سواری در هر هوایی ترمزگیری سریعی داشته باشند. بسیاری از مدل‌های رفت و آمد پسند، دارای باربند، سیستم نورپردازی و گلگیر هستند.

برای کسب دانش بیشتر درباره دوچرخه‌های هیبریدی این مطلب را بخوانید: چگونه دوچرخه هیبریدی انتخاب کنیم؟

دوچرخه‌های اختصاصی

دوچرخه‌های اختصاصی دارای ویژگی‌های بسیار خاصی هستند که آن‌ها را از بقیه دوچرخه‌ها جدا می‌کند. دوچرخه‌های اختصاصی شامل دوچرخه‌های کروز، دوچرخه‌های کارگو، دوچرخه‌های الکتریکی و دوچرخه‌های تاشو هستند.

دوچرخه‌های کروز: این دسته برای دوچرخه‌سواری تفریحی در اطراف شهر ساخته شده‌اند. اغلب آن‌ها دارای لاستیک‌های ۲۶ اینچِ عریض‌تر از دیگر دوچرخه‌های سنگ‌فرش هستند، زین و موقعیت نشستن راحتی دارند. برخی از این دوچرخه‌ها حتی دارای توپی چرخ دنده عقب داخلی هستند تا نگهداری از آن آسان باشد.

دوچرخه‌های کارگو: با طراحی فریم ضخیم و تنومند برای حمل وزن‌های زیاد، این دوچرخه‌ها برای نقل و انتقال کودکان و انجام کارهای روزمره مناسب هستند. با اینکه به نظر می‌رسد از دیگر انواع دوچرخه سنگین‌تر و کندتر باشند، کاربردپذیری‌شان، آن‌ها را برای دوچرخه‌سواری شهری محبوب کرده است.

دوچرخه الکتریکی: این نوع دوچرخه، دارای موتور با باتری قابل شارژ است که به شما کمک می‌کند از سربالایی‌ها بالا روید و شدت فعالیتتان را کم‌تر کنید. سنسور‌های داخلی می‌توانند بررسی کنند که شما چه مقدار فشار روی پدال‌ها اعمال می‌کنید و بر این اساس توان مناسبی از باتری اعمال می‌کنند.

دوچرخه‌های تاشو: این دوچرخه‌ها را می‌توان تا کرد و در کیف حمل قرار داد که همین باعث می‌شود فضای نگهداری محدودی در خانه یا محل کار اشغال کنند. این دوچرخه‌ها سبک و در عین حال محکم هستند و به سرعت و به راحتی تا می‌شوند. دوچرخه تاشو انتخاب خوبی برای کسانی است که می‌خواهند با دوچرخه خود به سفر بروند.

دوچرخه کودکان

از دوچرخه با چرخ‌ها‌ی کمکی گرفته تا ورژن‌های سایز نوجوانِ دوچرخه‌های بزرگسال، انتخاب‌های زیادی برای کودکان وجود دارد. مهم‌ترین چیزی که هنگام خرید دوچرخه برای کودک شما باید در نظر گرفته شود، اندازه آن است. در نظر داشته باشید که دوچرخه کودکان با اندازه چرخ اندازه‌گیری می‌شود و نه با اندازه فریم. رایج‌ترین اندازه‌های چرخ ۱۶، ۲۰ و ۲۴ اینچ است. سایز مناسب برای کودک شما سایزی است که کودک به راحتی سوار دوچرخه شود و پاهایش روی زمین قرار گیرد.

خرید دوچرخه خیلی بزرگ با این تصور که کودک رشد می‌کند توصیه نمی‌شود. این کار می‌تواند باعث شود کودک از لحاظ کسب مهارت‌های دوچرخه‌سواری و اعتماد به نفس عقب بماند. کنترل سایز مناسب دوچرخه برای کودک راحت‌تر است، خطرات کم‌تری در پی دارد و کودک از آن لذت می‌برد. و در آخر کلاه ایمنی را فراموش نکنید!

برای مطالعه بیشتر درباره دوچرخه کودکان این مطلب را بخوانید: اصول انتخاب دوچرخه برای کودکان

دوچرخه بانوان

این دوچرخه‌ها-که می‌توانند دوچرخه جاده، کوهستان یا هیبریدی باشند- دارای خصوصیات ژئومتری فریم، فرمان و زین‌های متناسبی که برای تناسب بدن بانوان مناسب است هستند. برای مثال، طول لوله بالایی فریم در دوچرخه بانوان معمولا ۱ تا ۳ سانتی‌متر کوتاه‌تر از دوچرخه آقایان است، بنابراین فاصله زین تا فرمان کوتاه‌تر است و برای اغلب بانوان مناسب‌تر است. این دوچرخه‌ها همچنین دارای طبق عوض کن کوتاه‌تری هستند که برای دست‌های بانوان مناسب‌تر است.

ویدئو: تفاوت دوچرخه بانوان با دوچرخه آقایان

 

اجزاء و ویژگی‌های دوچرخه

وقتی در مورد نوع دوچرخه‌ای که می‌خواهید بخرید تصمیمتان را گرفتید، اکنون باید تعداد دنده، سایز چرخ، سیستم کمک‌فنر، ترمزها، مواد به کار رفته در ساخت فریم و فرمان را در نظر بگیرید.

دنده‌ها

اگر آخرین دوچرخه شما ۱۰ سرعته بوده، احتمالا شگفت‌زده خواهید شد از اینکه امروزه دوچرخه‌ها معمولا دارای ۱۸، ۲۱، ۲۴ یا حتی ۲۷ دنده هستند. وقتی شما با ترکیب‌های زیادی از چندین حلقه زنجیر و چرخ دنده و تعداد دندانه‌های روی آن‌ها مواجه می‌شوید، اوضاع می‌تواند پیچیده شود.

برای سادگی، مهم‌ترین چیزهایی که باید در نظر بگیرید سطح تناسب اندام شما و نوع زمینی است که در آن دوچرخه‌سواری خواهید کرد. اگر قرار است از تپه‌های زیادی بالا روید و چالش‌های صعود داشته باشید، دوچرخه شما باید دنده بیشتری داشته باشد.

اگر شما دوچرخه‌سواری قوی هستید یا فقط روی زمین‌های صاف دوچرخه‌سواری می‌کنید، به تعداد زیادی دنده نیاز نخواهید داشت و می‌توانید دوچرخه‌ای با دنده‌های کم‌تر داشته باشید که این دوچرخه شما را سبک‌تر می‌کند. برخی دوچرخه‌های هیبریدی یک سرعته هستند و به خوبی دوچرخه‌های یک سرعته نام گرفته‌اند. این دوچرخه‌ها در توپی عقب دارای مکانیسم لاستیک آزاد هستند که به شما اجازه می‌دهد به راحتی حرکت کنید، مثل اینکه روی دوچرخه‌ای استاندارد با چندین دنده هستید.

در مورد دنده دوچرخه بیشتر بخوانید: مبانی طبق عوض کن و دنده دوچرخه

سایز چرخ

700c: سایز استاندارد برای تقریبا همه دوچرخه‌های جاده و هیبریدی. وقتی از دوچرخه جاده استفاده می‌کنید خیلی نگران سایز چرخ نباشید مگر اینکه قد کوتاهی دارید و برای پیدا کردن دوچرخه مناسب دچار مشکل شده‌اید، در این مورد شما ‌می‌توانید به دوچرخه با چرخ کوچک‌تر – 650c- نگاهی بیاندازید.

650c: تعداد انگشت‌شماری از دوچرخه‌های جاده برای چرخ‌های کوچک 650c طراحی شده‌اند. اگر شما کوتاه‌تر از 155 سانتی‌متر هستید و با دوچرخه جاده با سایز چرخ 700c مشکل دارید، این سایز چرخ را امتحان کنید.

26 اینچ: در گذشته نه چندان دور، تمام دوچرخه‌های کوهستان دارای چرخ 26 اینچی بودند. این سایز همچنان موجود است، اما وقتی شما وارد فروشگاه می‌شوید در مورد سایزهای 27.5 اینچ و ۲۹ نیز سوال می‌کنید.

27.5 اینچ (بعنوان 650b هم شناخته می‌شود): این سایز بین 26 و 29 است و بهترین برای هر دو جهان است!، راحت‌تر از سایز ۲۶ روی زمین می‌چرخد و مانورپذیری بهتری از سایز 29 دارد.

29 اینچ: این دوچرخه‌ها با چرخ 29 اینچ کمی آهسته‌تر شتاب می‌گیرند ولی وقتی شروع به حرکت کنید می‌توانید مسیرهای طولانی‌تری را راحت‌تر از دوچرخه با چرخ 26 اینچی طی کنید. این سایز چرخ برای راندن‌های طولانی بسیار کارآمد هستند بطوریکه میزان حرکتشان را بالا نگاه می‌دارند و زاویه تاخت و تاز بیشتری دارند، به این معنی که چرخ در مواجهه با موانع پی در پی راحت‌تر می‌چرخد. این دوچرخه‌ها در رشته کراس کانتری بسیار محبوب هستند و بصورت بدون کمک‌فنر و با کمک‌فنر موجود هستند.

24 اینچ: بسیاری از دوچرخه‌های کودکان دارای این سایز هستند تا با پاهای کوتاه کودکان مطابقت داشته باشد. اغلب دوچرخه‌های کودکان، ورژن ارزان‌تری از دوچرخه بزرگسالان با اجزاء ساده‌تر هستند. عموما گفته می‌شود که این سایز برای نوجوانان ۱۰ تا ۱۳ ساله مناسب است اما در حقیقت این به قد کودک بستگی دارد و نه به سن او. کودکان کم‌سن‌تر/کوتاه‌تر می‌توانند با دوچرخه کوهستان با اندازه چرخ 20 اینچ شروع کنند.

20 اینچ: این سایز در دوچرخه‌های تاشو و BMX یافت می‌شود و در دوچرخه‌ کودکان نیز رایج است.

16 اینچ و 12 اینچ: این سایزهای چرخ برای کودکان کم‌سن موجود است. چرخ‌های 16 اینچی عموما با چرخ‌های کمکی همراه می‌شوند و چرخ‌های 12 اینچی در دوچرخه‌های تعادلی برای دوچرخه‌سواران کم‌سن رایج هستند.

سیستم کمک‌فنر دوچرخه

دو کمک فنر: منحصرا در دوچرخه‌های کوهستان یافت می‌شود، یک کمک‌فنر در دوشاخ جلویی و یک کمک‌فنر در بخش عقب دوچرخه تعبیه شده است تا ضربه‌های ناشی از مسیر را جذب کند. این باعث می‌شود ضربه‌هایی که به دوچرخه‌سوار وارد می‌شود به شدت کاهش و کشش افزایش یابد و راندنی لذت‌بخش را تجربه کند.

تک کمک فنر: دوچرخه‌های دارای کمک‌فنر جلویی عموما در دسته دوچرخه کوهستان یا هیبریدی قرار می‌گیرند. دوشاخ کمک‌فنر جلویی کمک می‌کند ضربه‌های وارد شده به چرخ جلو جذب شوند و سواری هموار شود، چه شما در مسیری سنگی باشید و چه در خیابان شهری صاف. دوچرخه‌های تک کمک فنر نوعا ارزان‌تر از دوچرخه‌های دارای دو کمک فنر هستند و بخش‌های متحرک کم‌تری دارند.

بدون کمک فنر: اغلب دوچرخه‌های جاده و بسیاری از دوچرخه‌های هیبریدی دارای هیچ کمک فنری نیستند. دوشاخ کمک فنر جلو و کمک فنر عقب بر وزن دوچرخه می‌افزایند و کارایی رکاب زدن را کاهش می‌دهند، بنابراین بیشتر افرادی که در مسیرهای دوچرخه‌سواری و خیابان‌های صاف دوچرخه‌سواری می‌کنند آن را در نظر نمی‌گیرند. تعداد انگشت‌شماری از دوچرخه‌های کوهستان بدون کمک‌فنر هستند و دوچرخه سخت نامیده می‌شوند. نگه‌داری از دوچرخه‌های سخت آسان‌تر است و معمولا ارزان‌تر هستند اما اغلب دوچرخه‌سواران کوهستان دوچرخه‌های با کمک فنر را ترجیح می‌دهند.

در مورد کمک فنر دوچرخه بیشتر بخوانید: مبانی کمک فنر دوچرخه

نوع ترمز

ترمز معمولی (ترمز V): بسیاری از دوچرخه‌های جاده دارای این نوع از ترمز هستند. ترمزهای معمولی دارای لنت‌های نرم هستند که بر روی رینگ چرخ چنگ می‌زنند.

  • مزایا نسبت به ترمزهای دیسکی: اقتصادی، پوشش لنت‌ها به راحتی دیده می‌شود، به راحتی تعویض می‌شوند.
  • معایب نسبت به ترمزهای دیسکی: به تدریج لبه چرخ فرسوده می‌شود، نیاز به تعویض چرخ‌، قدرت نگه‌دارنده کم‌تر، اثربخشی کم‌تر در شرایط مرطوب یا گل‌آلود، نیاز به فشار بیشتر انگشتان به منظور ترمز گرفتنِ شدید.

ترمزهای دیسکی:این ترمزها دارای لنت‌هایی هستند که روی روتور ترمز که به توپی چرخ متصل شده است چنگ می‌زنند. ترمزهای دیسکی دو نوع هستند:

  • هیدرولیک: ترمزگیری قوی‌تر و تصاعدی با فشار کم‌تر انگشت، پوشش لنت ترمز خودبخود تنظیم می‌شود.
  • مکانیکی: به تنظیم دستی بیشتری برای پوشش لنت نیاز دارند.

با مقایسه ترمزهای دیسکی و معمولی مزایا و معایب واضحی وجود دارد:

  • مزایا نسبت به ترمزهای معمولی: قدرت ترمزگیری بهتر در تمام شرایط؛ تعویض روتور از تعویض کامل چرخ کم‌هزینه‌تر است؛ کارایی فوق‌العاده در مسیرهای خیس و سرازیری‌ها؛ نیاز به فشار کمتر انگشت.
  • معایب نسبت به ترمزهای معمولی: بررسی پوشش لنت‌ها و تعویض آن‌ها سخت‌تر است؛ سرویس کردن ترمزهای هیدرولیکی پرهزینه‌تر است.

ترمزهای پایی: این نوع ترمز اغلب در دوچرخه‌های کودکان، BMX (دوچرخه ورزشی آفرود) و برخی از دوچرخه‌های کروز یافت می‌شود. مکانیسم ترمزگیری در توپی عقبی قرار گرفته و از طریق عقب بردن پدال فعال می‌شود.

  • مزایا: در هر هوایی بخوبی عمل می‌کند؛ به نگه‌داری کمتری نسبت به دیگر انواع ترمزها نیاز دارد؛ برای افرادی که قدرت دستشان محدود است، مانند کودکان مناسب است.
  • معایب: با دوچرخه‌هایی که چرخ‌دنده عقب دارند سازگار نیست؛ مستعد سُر خوردن؛ هنگام شروع به پدال زدن ممکن است ناخوشایند باشد چرا که نمی‌توان پدا‌ل‌ها را به عقب چرخاند تا در موقعیت شروع قرار گیرند.

ترمز درام: ترمزهای درام با توپی چرخ مجتمع شده‌اند و بوسیله اهرم‌های روی فرمان فعال می‌شوند. این نوع از ترمزها معمولا در دوچرخه‌های کروز یافت می‌شوند.

  • مزایا: مقاوم در مقابل هوا؛ عموما نیاز به نگه‌داری کمی دارند.
  • معایب: اگر ترمزهای درام از جای خود بیرون آیند، توپی و معمولا چرخ لازم است تعویض شود؛ از دیگر انواع ترمزها سنگین‌تر هستند.
مواد مورد استفاده در ساخت فریم دوچرخه

اغلب دوچرخه‌ها از آلومینیوم ساخته شده‌اند؛ با این حال فیبر کربن و استیل نیز از مواد رایج در ساخت فریم دوچرخه هستند. هر یک از این مواد دارای جنبه‌های مثبت و منفی هستند، بنابراین شما باید اولویت‌هایتان را هنگام تصمیم‌گیری در نظر بگیرید.

آلومینیوم سبک، مقاوم، سرسخت و مقرون به صرفه است. گاها از این جنس فریم به عنوان جنسی که در جاده‌های ناهموار احساس ناخوشایندی به دوچرخه‌سوار منتقل می‌کند یاد می‌شود، اما تکنیک‌های جدید ساخت به بهبود جذب ضربه کمک کرده است.

استیل از آلومینیوم سنگین‌تر است اما استحکام و مقدار انعطاف‌پذیری آن منجر به سواری آسوده و روان می‌شود.

فیبر کربن از آلومینیوم سبک‌تر و از استیل محکم‌تر است، اما از هر دو آن‌ها گران‌تر است و آن را به انتخابی محبوب برای با کیفیت‌ترین دوچرخه‌ها تبدیل کرده است. برخی از دوچرخه‌ها به جای اینکه تمام فریمشان از فیبر کربن ساخته شده باشد دارای دوشاخ و/یا موقعیت صندلی از ابین جنس هستند تا با قیمت پایین‌تری عرضه شوند و همچنان برخی از مزایای مواد سبک و مستحکم را داشته باشند.

در مورد مواد مورد استفاده در ساخت فریم بیشتر بخوانید: مواد مورد استفاده در ساخت فریم دوچرخه

شکل فرمان

وقتی به دوچرخه‌ای نگاه می‌کنید، سطح زین و دسته‌های فرمان را مقایسه کنید. عموما چنین گفته می‌شود که هر قدر زین پایین‌تر از دسته‌های فرمان باشد دوچرخه‌سواری راحت‌تر خواهد بود. اغلب دوچرخه‌های هیبریدی به این شکل هستند. زین‌هایی که بالاتر از فرمان هستند، به شما اجازه می‌دهند تا در موقعیت ایرودینامیک سواری کنید و توان بیشتری به پدال‌ها اعمال کنید. این به شما اجازه می‌دهد که سریع‌تر برانید اما احساس راحتی زیادی نخواهید داشت.

در اینجا پنج نوع از انواع فرمان دوچرخه را معرفی می‌کنیم:

میله خمیده: این نوع از فرمان در اغلب دوچرخه‌های جاده یافت می‌شود، این فرمان‌ها سبک‌وزن و ایرودینامیک هستند و برای افرادی که قصد دارند با سرعت دوچرخه‌سواری کنند انتخاب مناسبی است. این نوع فرمان همچنین امکان قرار گرفتن دست در موقعیت‌های مختلف را فراهم می‌کند. موقعیت نزولی این فرمان‌ها ممکن است باعث شود کشش بیشتری به پشت شما وارد شود.

میله صاف: این نوع از فرمان معمولا در دوچرخه‌های هیبریدی و برخی دوچرخه‌های جاده و کوهستان یافت می‌شود. این فرمان‌ها از فرمان‌های خمیده سنگین‌تر هستند اما به شما اجازه می‌دهند در موقعیت راحت‌تری بنشینید و جاده و خطرات بالقوه را بهتر ببینید. این موقعیت قائم، کشش را روی دست‌ها، مچ‌ها و شانه‌های شما کاهش می‌دهد.

میله صعودی: معمولا در دوچرخه‌های کوهستان یافت می‌شوند، این میله‌ها کمی به سمت بالا و به طرف دوچرخه‌سوار خم شده‌اند. این طراحی به دوچرخه‌سوار اجازه می‌دهد راست‌تر و عقب‌تر بنشیند تا چشم‌اندازی عالی از مسیر پیش رو و کنترل خوبی هنگام هدایت دوچرخه داشته باشد.

میله سیبیلی: این میله‌ها مشابه میله‌های خمیده به نظر می‌رسند. این نوع نیز امکان موقعیت‌های مختلفی برای دست را فراهم می‌کند در حالیکه می‌توانید صاف‌تر از دوچرخه‌های دارای فرمان خمیده بنشینید. میله‌های سیبلی در برخی دوچرخه‌های جاده و هیبریدی یافت می‌شوند.

میله BMX: این فرمان‌ها طوری طراحی شده‌اند که مستحکم باشند و در مقابل استفاده نامناسب از ترفندهای دوچرخه‌سواری دوام بیاورند.

در مورد فرمان‌های دوچرخه بیشتر بخوانید: چگونه فرمان دوچرخه را انتخاب کنیم؟

اندازه مناسب دوچرخه را انتخاب کنید

مهم نیست چه نوع دوچرخه‌ای انتخاب می‌کنید، اطمینان حاصل کنید اندازه آن برای شما مناسب است. دوچرخه‌ها در سایزهای مختلف فریم به فروش می‌رسند و این نقطه شروع خوبیست. بسیاری از سازندگان دوچرخه دارای چارت سایز هستند که قد مناسب برای هر سایز از دوچرخه در آن فهرست شده است.

یک سواری آزمایشی راهی عالی برای تشخیص بهترین سایز دوچرخه برای شماست.

برای جزئیات بیشتر در مورد سایز مناسب، اصول اولیه انتخاب سایز و تناسب دوچرخه و انتخاب سایز درست دوچرخه کوهستان را بخوانید.