چگونه دوچرخه کوهستان انتخاب کنیم؟

می‌خواهید بدانید کدام دوچرخه کوهستان برای شما مناسب است؟ راه رسیدن به پاسخ اینجاست:

استایل دوچرخه: استایل‌های متفاوت دوچرخه‌سواری نیازمند استایل‌های مختلف دوچرخه هستند، بنابراین ابتدا باید در نظر بگیرید کجا و چطور می‌خواهید سواری کنید.

مشخصه‌های کلیدی: مهم‌ترین‌ها کمک‌فنر، سایز چرخ، جنس فریم، سیستم دنده و ترمزها هستند.

تناسب: مطمئن شوید دوچرخه متناسب با شماست.

این مطلب مبانی دوچرخه‌های کوهستان را پوشش می‌دهد. برای جزئیات بیش‌تر با فروشنده متخصص صحبت کنید.

ویدئو: چگونه دوچرخه کوهستان انتخاب کنیم؟

 

انواع دوچرخه کوهستان

دوچرخه‌های تریال

رایج‌ترین استایل دوچرخه‌سواری کوهستان مربوط به این دسته است چرا که برای هیچ نوع خاصی از مسابقات نیست. اگر تمایل دارید در مسیرهای محلی دوستانتان را ملاقات کنید و در ترکیبی از صعود و فرودها سواری کنید، این استایل برای شما مناسب است. در طراحی دوچرخه‌های این دسته روی لذت، کارایی و وزن کلی بطور یکسانی تمرکز شده است.

مشخصات نوعی: فاصله حرکت ۱۲۰ تا ۱۴۰ میلی‌متر؛ زاویه لوله جلویی ۶۷ تا ۶۹ درجه.

(فاصله حرکت مقدار جابجایی کمک‌فنر عقب و جلوی دوچرخه است. زاویه لوله جلویی، زاویه‌ای است که لوله جلویی با زمین می‌سازد. زاویه تندتر لوله جلویی معمولا نشانگر این است که دوچرخه سریع‌تر می‌چرخد و بهتر صعود می‌کند. زاویه کمتر معمولا نشانگر این است که دوچرخه در سرعت‌های بالاتر پایداری بهتری دارد ولی خوب صعود نمی‌کند.

دوچرخه‌های کراس‌کانتری

این سبک از دوچرخه‌سواری بر دوچرخه‌سواری سریع با تاکید بر توانایی صعود دلالت دارد. فاصله‌ها از چند مایل تا بیشتر از ۲۵ مایل متفاوت هستند، و طراحی این دوچرخه‌ها روی کارایی و وزن کم تمرکز دارد. در صورتیکه قصد رقابت دارید یا دوچرخه‌سواری سرعتی برای مسیرهای محلی‌تان را دوست دارید این دوچرخه‌ها فوق‌العاده هستند.

مشخصات نوعی: ۸۰ تا ۱۰۰ میلی‌متر فاصله حرکت، زاویه لوله جلویی ۷۰ تا ۷۱ درجه.

دوچرخه‌های چاق

لاستیک‌های عریض‌تر از اندازه معمول، ۳/۷ تا بیشتر از ۵ اینچ، به این دوچرخه‌ها اجازه کشش فوق‌العاده را می‌دهد و برای راندن روی برف یا شن بهترین انتخاب هستند. لاستیک‌های عریض به شما در حین رکاب زدن زمین‌های ناهموار اطمینان خاطر می‌دهند.

دوچرخه‌های تمام کوهستان

دوچرخه‌های  تمام  کوهستان بر اساس عملکرد مناسب به هنگام پایین آمدن از سطوح شیب‌دار و همچنین سبک بودن و چالاکی به هنگام بالا رفتن از سربالایی‌ها طراحی شده‌اند.

مشخصات نوعی: ۱۴۰ تا ۱۷۰ میلی‌متر فاصله حرکت؛ زاویه لوله جلویی ۶۵ تا ۶۸ درجه.

دوچرخه‌های دانهیل/کوهستان پارک

این دوچرخه‌ها عموما در پارک‌های دوچرخه‌سواری مرتفع رانده می‌شوند. دوچرخه‌های دانهیل بزرگ و بادوام هستند و دوچرخه‌سواران این رشته با توجه به اینکه با پرش، مسیرهای باریک، تخته سنگ‌ها و پلکان چوبی مواجه می‌شوند، از کلاه‌های تمام رخ استفاده می‌کنند و لباس‌های ضربه‌گیر می‌پوشند.

مشخصات نوعی: ۱۷۰ تا بیشتر از ۲۰۰ میلی‌متر فاصله حرکت؛ زاویه لوله جلویی ۶۳ تا ۶۵ درجه.

مشخصات دوچرخه‌های کوهستان

نوع سیستم کمک‌فنر و ابعاد چرخ دو فاکتور مهم در تعیین مسیرهایی است که دوچرخه می‌تواند در آن‌ها بکار گرفته شود. همچنین باید چیزهایی مثل جنس فریم، تعداد دنده‌ها و نوع ترمزها را در نظر بگیرید.

انواع سیستم کمک‌فنر دوچرخه کوهستان

سخت: رایج‌ترین نوع دوچرخه کوهستان نیست، این نوع هیچ کمک فنری ندارد. نگهداری از آن‌ها راحت است و معمولا ارزان هستند، اما اغلب دوچرخه‌سواران ترجیح می‌دهند برای راحتی بیش‌تر دوچرخه‌ای با کمک‌فنر داشته ابشند. اغلب دوچرخه‌های چاق از این نوع هستند چرا که تایرهای عریض و فشار کم تایر تمام ضربات ناشی از مسیر را جذب می‌کند.

تک کمک فنر: این دوچرخه‌ها دارای کمک‌فنر روی دوشاخ جلو هستند تا به جذب ضرباتی که به چرخ جلو وارد می‌شود کمک کند. دوچرخه‌های تک کمک نوعا ارزان‌تر از دوچرخه‌های دو کمک هستند و بخش‌های متحرک کم‌تری دارند (این به معنای نیاز به نگداری کم‌تر است). برای اغلب دوچرخه‌های تک کمک این قابلیت وجود دارد که برای زمانی که نیاز داریم دوچرخه سخت باشد کمک فنر را قفل کنیم.

به دلیل اینکه این دوچرخه‌ها اجازه انتقال مستقیم توان بین پدال و تایر عقب را فراهم می‌کنند دوچرخه‌سواران کراس کانتری به این نوع علاقه دارند.

دو کمک فنر: تنوع زیادی در دوچرخه‌های دو کمک فنر وجود دارد، اما ایده عمومی این است که اثر ضربه‌های مسیر جذب شود. این موجب کاهش ضربه به دوچرخه‌سوار، افزایش کشش و لذت‌بخش‌تر شدن سواری می‌شود.

دوچرخه با دو کمک فنر می‌تواند ضربات زیادی را جذب کند اما وقتی از تپه صعود می‌کنید بخشی از انتثال انرژی شما از دست می‌رود. در نتیجه، اغلب دوچرخه‌های دو کمک این قابلیت را دارند که کمک عقب را هنگام صعود قفل کنید تا صعود بهتری داشته باشید.

اندازه چرخ دوچرخه کوهستان

۲۶ اینچ: در گذشته نه چندان دور، دوچرخه‌های کوهستان بزرگسالان با چرخ‌های ۲۶ اینچ عرضه می‌شد، اما امروزه سایزهای ۲۷/۵ و ۲۹ نیز موجود است.

۲۷/۵ اینچ (بعنوان 650b هم شناخته می‌شود): این سایز بین ۲۶ و ۲۹ است و بهترین برای هر دو جهان است!، را‌حت‌تر از سایز ۲۶ روی زمین‌ می‌چرخد و مانورپذیری بهتری از سایز ۲۹ دارد. چرخ‌های ۲۷/۵ اینچ در دوچرخه‌های تک کمک و یک کمک یافت می‌شود.

۲۹ اینچ: دوچرخه‌ها با چرخ ۲۹ اینچ کمی آهسته‌تر شتاب می‌گیرند ولی وقتی شروع به حرکت کنید می‌توانید مسیرهای طولانی‌تری را راحت‌تر از دوچرخه با چرخ ۲۶ اینچی طی کنید. این سایز چرخ برای راندن‌های طولانی بسیار کارآمد هستند بطوریکه میزان حرکتشان را بالا نگاه می‌دارند و زاویه تاخت و تاز بیشتری دارند، به این معنی که چرخ در مواجهه با موانع پی در پی راحت‌تر می‌چرخد. این دوچرخه‌ها در رشته کراس کانتری بسیار محبوب هستند و بصورت بدون کمک‌فنر و با کمک‌فنر موجود هستند.

برای راهنمایی بیش‌تر جهت انتخاب بین سایز ۲۷/۵ و ۲۹ این مطلب را مطالعه کنید: ۲۷/۵ یا ۲۹: کدام دوچرخه کوهستان مناسب من است؟

۲۷/۵+ اینج: علامت بعلاوه نشان‌دهنده چرخ‌‌ها و تایرهای عریض‌تر است، نوعا ۲/۸ اینچ یا بیش‌تر در عرض. تایرهای عریض‌تر سواری راحت‌تر و دلچسب‌تری را فراهم می‌کنند. همچنین مقاومت غلت خوردن کم‌تری دارند، بنابرایناین روزها تمایل به تایرها و چرخ‌های عریض‌تر بیش‌تر است.

۲۴ اینچ: بسیاری از دوچرخه‌های کودکان دارای این سایز هستند تا با پاهای کوتاه کودکان مطابقت داشته باشد. اغلب دوچرخه‌های کودکان، ورژن ارزان‌تری از دوچرخه بزرگسالان با اجزاء ساده‌تر هستند. عموما گفته می‌شود که این سایز برای نوجوانان ۱۰ تا ۱۳ ساله مناسب است اما در حقیقت این به قد کودک بستگی دارد و نه به سن او. کودکان کم‌سن‌تر/کوتاه‌تر می‌توانند با دوچرخه کوهستان با اندازه چرخ ۲۰ اینچ شروع کنند.

جنس فریم دوچرخه کوهستان

فریم روی وزن، مقاومت، طول عمر، کیفیت سواری و قیمت تاثیر گذار است.

آلیاژ آلومینیوم رایج‌ترین ماده در ساخت فریم دوچرخه کوهستان است. برخی مدل‌ها دارای فریم‌های آلومینیوم سبک هستند و به دلیل  اینکه سازنده هزینه بیش‌تری صرف انتخاب مواد، طراحی لوله و فرایند ساخت می‌کند، گران‌تر هستند.

دیگر مواد مورد استفاده در ساخت فریم عبارتند از استیل، تیتانیوم و فیبر کربن. استیل مقاوم و ارزان بوده و سواری روانی را ارئه می‌دهد اما برای دوچرخه کوهستان نسبتا سنگین است. تیتانیوم سبک و مقاوم است ولی خیلی گران است مگر ایمکه برای دوچرخه‌های کوهستان سطح بالا استفاده شود. فیبر کربن به ندرت در دوچرخه‌های کراس کانتری، چاق و تریال و همه دوچرخه‌های کوهستان مورد استفاده قرار می‌گیرد چرا که مقاومت خوبی ندارد و وزن کمی دارد اما به دلیل فرایند ساخت پیچیده و حساسی که دارد نسبتا گران است.

برای کسب اطلاعات بیش‌تر در این زمینه این مطلب را مطالعه کنید: مواد مورد استفاده در ساخت فریم دوچرخه

دنده‌های دوچرخه کوهستان

تعداد دنده‌های دوچرخه نتیجه‌ی حاصل‌ضرب تعداد حلقه‌های زنجیر جلو در تعداد چرخ‌دنده‌های خودروی دوچرخه است. دوچرخه‌های کوهستان از یک سرعته تا ۳۰ سرعته و بیش‌تر موجود هستند. وقتی با ترکیب‌های زیادی از حلقه‌های زنجیر و چرخ‌دنده و دندانه‌های روی آن‌ها مواجه می‌شوید اوضاع می‌تواند پیچیده شود.

برای سادگی، مهم‌ترین چیزهایی که باید در نظر بگیرید سطح تناسب اندام شما و نوع زمینی است که در آن دوچرخه‌سواری خواهید کرد. اگر قرار است از تپه‌های زیادی بالا روید و چالش‌های صعود داشته باشید، دوچرخه شما باید دنده بیشتری داشته باشد. گر شما دوچرخه‌سواری قوی هستید یا فقط روی زمین‌های صاف دوچرخه‌سواری می‌کنید، به تعداد زیادی دنده نیاز نخواهید داشت و می‌توانید دوچرخه‌ای با دنده‌های کم‌تر داشته باشید که این دوچرخه شما را سبک‌تر می‌کند.

دوچرخه‌های کوهستان معمولا دارای دو یا سه حلقه زنجیر هستند تا دنده‌های متنوعی برای صعود فراهم کنند. با این حال، دوچرخه‌های کوهستان با یک حلقه زنجیر و گستره وسیعی از چرخ‌دنده با ۹، ۱۰ یا ۱۱ چرخ‌دنده نیز موجود است. دوچرخه‌های دارای یک حلقه زنجیر سبک‌تر و ساده‌تر هستند چرا که شما فقط نیاز دارید یک طبق‌عوض‌کن را حرکت دهید.

در نظر داشته باشید که پس از خرید دوچرخه به راحتی می‌توانید سیستم دنده را اصلاح کنید پس لازم نیست هنگام انتخاب دوچرخه در این مورد نگرانی داشته باشید.

ترمزهای دوچرخه کوهستان

در دوچرخه‌های کوهستان ترمزهای دیسکی جایگزین ترمزهای معمولی شده‌اند.

ترمزهای دیسکی: این ترمزها پدهایی دارند که روی روتور ترمز که روی توپی چرخ قرار گرفته فشار وارد می‌کنند. ترمزهای دیسکی در دو نسخه عرضه می‌شوند:

ترمزهای دیسکی هیدرولیک که قدرت ترمزگیری بهتری با فشار کمتر انگشت ارائه می‌کنند، و پوشش لنت آن ها بطور خودبخودی ‌تنظیم می‌شود. ترمزهای کابلی (مکانیکی) نیاز به تنظیم دستی پوشش لنت‌ها دارند.

  • مزایا نسبت به ترمزهای معمولی: قدرت ترمزگیری بهتر در تمام شرایط؛ تعویض روتور از تعویض کامل چرخ کم‌هزینه‌تر است؛ کارایی فوق‌العاده در مسیرهای خیس و سرازیری‌ها؛ نیاز به فشار کمتر انگشت.
  • معایب نسبت به ترمزهای معمولی: بررسی پوشش لنت‌ها و تعویض آن‌ها سخت‌تر است؛ سرویس کردن ترمزهای هیدرولیکی پرهزینه‌تر است.

ترمزهای معمولی (V): برخی دوچرخه‌های کوهستان سطوح مبتدی دارای این نوع ترمز هستند. ترمزهای معمولی دارای لنت‌های نرم هستند که بر روی رینگ چرخ فشار وارد می‌کنند.

  • مزایا نسبت به ترمزهای دیسکی: اقتصادی، پوشش لنت‌ها به راحتی دیده می‌شود، به راحتی تعویض می‌شوند.
  • معایب نسبت به ترمزهای دیسکی: به تدریج لبه چرخ فرسوده می‌شود، نیاز به تعویض چرخ‌، قدرت نگه‌دارنده کم‌تر، اثربخشی کم‌تر در شرایط مرطوب یا گل‌آلود، نیاز به فشار بیشتر انگشتان به منظور ترمز گرفتنِ شدید.
تناسب دوچرخه کوهستان

وقتی دوچرخه مناسب شما باشد و برای قد، انعطاف‌پذیری و استایل دوچرخه‌سواری شما درست باشد شما عاشق دوچرخه‌سواری می‌شوید. وقتی دوچرخه به خوبی متناسب شما باشد توانایی و اعتماد به نفس شما در کنترل دوچرخه در مسیرهای تکنیکال و چالشی بیش‌تر می‌شود.

سایزبندی دوچرخه‌های کوهستان چگونه است: در سایزهای استاندارد (S, M, L) عرضه می‌شوند و عموما بین برندهای مختلف یکسان هستند. بسیاری از سازندگان دوچرخه نموداری از سایزها دارند که محدوده قد برای هر سایز دوچرخه در آن فهرست شده است. اگر شما بین دو سایز هستید بهتر است سایز کوچک‌تر را انتخاب کنید. برای کسب دانش بیش‌تر در مورد تناسب دوچرخه کوهستان این مطلب را بخوانید: انتخاب سایز درست دوچرخه کوهستان

از فروشنده بخواهید تا چند دوچرخه را تست کنید. با کمک فروشنده متخصص انتخاب‌های خود را به دو یا سه دوچرخه محدود کنید. حتی اگر قیمت آن‌ها مشابه باشد، احساس سواری روی آن‌ها متفاوت خواهد بود. با هر دوچرخه حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه دور بزنید و سعی کنید مسیر دارای تنوع باشد، مثلا کمی سربالایی یا سرازیری داشته باشد. در اغلب موارد یکی از دوچرخه‌ها حس بهتری به شما منتقل می‌کند. شما به دوچرخه‌ای نیاز دارید که کشش بدنتان روی آن طبیعی باشد.